Τα Δωδεκάνησα δεν έπαψαν ποτέ να είναι Ελλάδα!
Τιμούμε την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα από την όμορφη και περήφανη Τέλενδο.
Η 7η Μαρτίου, μας υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίζεται.
Είναι η ημέρα που τα νησιά μας, πέρασαν από την προσμονή στην ελευθερία. Όμως, το χρέος μας δεν σταματά. Γιατί η ελευθερία δεν έχει μόνο εθνικό πρόσημο. Έχει και κοινωνικό.
Ο αγώνας δεν τελείωσε το 1948, συνεχίζεται καθημερινά. Γιατί η νησιωτικότητα δεν είναι μόνο γεωγραφικός όρος. Είναι τρόπος ζωής.
Είναι μια καθημερινή πρόκληση, για να μείνουν τα νησιά μας ζωντανά. Να ακούγονται παιδικές φωνές στις αυλές των σχολείων, να μη νιώθει κανένα παιδί μόνο του. Είναι ένας συνεχής αγώνας για συγκοινωνίες, για υπηρεσίες, για ίσες ευκαιρίες.
Γιορτάζουμε αυτή τη σημαντική ημέρα, στο μικρό σχολείο της Τελένδου, δίπλα στον Σάββα, στον μοναδικό μαθητή του σχολείου, και στα παιδιά από τη Δαματριά που ταξίδεψαν για να του κάνουν παρέα. Αυτή η πρωτοβουλία λέει πολλά. Για την αξία της αλληλεγγύης. Για τη σημασία της εκπαίδευσης. Για την ανάγκη να κρατάμε τα σχολεία μας ανοιχτά. Γιατί κάθε παιδί που μεγαλώνει σε νησί πρέπει να έχει ίσες ευκαιρίες.
Από την Τέλενδο, στέλνουμε ένα μήνυμα: Δεν εγκαταλείπουμε τα νησιά μας. Διεκδικούμε ίσες ευκαιρίες, ίδιες δυνατότητες, ανοικτά σχολεία και μια πολιτεία που στέκεται δίπλα μας.
Σήμερα, τιμούμε την ιστορία, αλλά και κοιτάμε το μέλλον. Γιατί το μέλλον των νησιών μας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ανθρώπους, χωρίς υπηρεσίες, χωρίς σχολεία. Η νησιωτικότητα είναι μια πραγματικότητα που απαιτεί σχεδιασμό και στήριξη.
Γιατί δεν υπάρχει Ελλάδα χωρίς τα νησιά της!
Χρόνια πολλά στη Ρόδο μας!
Χρόνια πολλά στη Δωδεκάνησο!
Χρόνια πολλά στην Ελλάδα!
