Κυρίες και Κύριοι,
Σήμερα, η Ρόδος μνημονεύει τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Τους περισσότερους από 1.600 Ροδίτες Εβραίους συμπατριώτες μας, μεταξύ των οποίων άντρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι, οι οποίοι καταδιώχθηκαν και εξολοθρεύθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αθώοι άνθρωποι που καταδικάστηκαν μόνο και μόνο εξαιτίας της καταγωγής τους.
Θρηνούμε τους μαρτυρήσαντες συμπολίτες μας και τον αποδεκατισμό σχεδόν της ιστορικής ισραηλιτικής κοινότητας του νησιού μας, η οποία μετρούσε αιώνες συνεχούς παρουσίας στη Ρόδο, με τεράστια συμβολή στη διαμόρφωση της πολυπολιτισμικής φυσιογνωμίας της.
Η Ρόδος θυμάται και τιμά τα παιδιά της, θύματα του Ολοκαυτώματος. Τιμά αυτούς που υπέστησαν ασύλληπτες φρικαλεότητες από τη φυλετική παράνοια του ναζισμού, μέσα στην πιο σκοτεινή σελίδα της ιστορίας του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Δεν ήταν ούτε αναπόφευκτο, ούτε ένα απλό επεισόδιο. Ήταν η εγκληματική έκφραση αιώνων αντισημιτισμού και αυτή ακριβώς η κατανόηση πρέπει να μας καθοδηγεί και στην ανάληψη των ευθυνών που μας αναλογούν σήμερα.
Τα γεγονότα εκείνου του μαύρου Ιουλίου του 1944 έχουν αποτυπωθεί με ιστορική ακρίβεια. Γι’ αυτό είναι καθήκον όλων μας να διαιωνίσουμε τη μνήμη των εγκλημάτων αυτών και να υπερασπιστούμε την ιστορική αλήθεια, προκειμένου να αποτελέσει φραγμό ενάντια σε κάθε μορφή αντισημιτισμού, σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού, σε κάθε φανατισμό και μισαλλοδοξία που απειλούν ακόμη και σήμερα, 77 χρόνια μετά, την ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων. Σε αυτό το καθήκον έναντι της μνήμης και της ιστορίας ο Δήμος Ρόδου βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, τιμώντας στο ακέραιο την αυτοδιοικητική παράδοση του νησιού μας.
Διότι σήμερα πρέπει να μνημονεύσου με μαζί με τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας κι έναν σημαντικό άνθρωπο, μια ιστορική φυσιογνωμία του τόπου μας. Τον πρώτο Δήμαρχο της ελεύθερης Ρόδου Γαβριήλ Χαρίτο, ο οποίος αναλαμβάνοντας τον Αύγουστο του 1946 τα καθήκοντά του, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να ονομάσει την πλατεία της Εβραϊκής συνοικίας της Παλιάς Πόλης της Ρόδου σε «Πλατεία Εβραίων Μαρτύρων», στη μνήμη των συμπατριωτών μας που χάθηκαν.
Η απόφαση του τότε δημοτικού συμβουλίου υπήρξε ομόφωνη και αποτέλεσε την πρώτη επίσημη αναγνώριση του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα. Στον χώρο αυτής της πλατείας βρίσκεται πλέον το Μνημείο του Ολοκαυτώματος.
Ο Δήμαρχος Γαβριήλ Χαρίτος είχε επίσης και άλλη μια σημαντική συνεισφορά αφού είχε την ευθύνη σε τοπικό επίπεδο για την απρόσκοπτη διοργάνωση των συνομιλιών μεταξύ Ισραήλ, Αιγύπτου και Ιορδανίας, που είχαν ως αποτέλεσμα την υπογραφή διμερών συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός τον Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του έτους 1949,βάσει των οποίων παγιώθηκαν τα πρώτα σύνορα του νεοσύστατου κράτους του Ισραήλ. Οι διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, διεξήχθησαν στο εμβληματικό “Ξενοδοχείο των Ρόδων”.
Τύχη αγαθή μάλιστα έφερε τα πράγματα έτσι ώστε η αναβίωση αυτού του ιστορικού ξενοδοχείου να γίνει από τον Enrico Aidan, ο οποίος δυστυχώς έφυγε πρόσφατα και τόσο πρόωρα από τη ζωή, αφήνοντας όμως το ξεχωριστό αποτύπωμά του στην πρόοδο και την ευημερία του νησιού μας.
Τιμώντας λοιπόν την ιστορία και την παράδοση του τόπου μας, η Ρόδος θα συνεχίσει να είναι στην πρώτη γραμμή κατά του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας, του εκφοβισμού και της ξενοφοβίας. Θα συνεχίσει να τιμά και να προστατεύει τη μνήμη όσων χάθηκαν και δεσμεύεται πως θα εργάζεται αδιάλειπτα για να μην ξεχαστούν ποτέ αυτές οι φρικαλεότητες. Γι’ αυτό και θα μας βρίσκει απέναντι κάθε απόπειρα εσκεμμένης υποβάθμισης αυτών των δεινών που τα έζησε κυριολεκτικά στο «πετσί» του το νησί μας, θα μας βρίσκει απέναντι κάθε πράξη που αρνείται την ιστορική αλήθεια και βεβηλώνει τη μνήμη των εκατομμυρίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος.
Η Ρόδος μας έδινε, δίνει και θα συνεχίσει να δίνει πάντα αυτό το μήνυμα, με σαφήνεια και καθαρότητα.
Μήνυμα φωτός που δείχνει το δρόμο της αρετής, του ανθρωπισμού, της ειρηνικής συνύπαρξης και της δημοκρατίας.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
