Τον τελευταίο καιρό, γινόμαστε μάρτυρες μιας συντονισμένης προσπάθειας σπίλωσης του έργου της Αντιδημαρχίας Φροντίδας Αδέσποτων Ζώων του Δήμου Ρόδου.
Μέσα από αναρτήσεις στο Facebook –που μοιάζουν περισσότερο με διαγωνισμό για likes, παρά με υπεύθυνη φιλοζωική στάση– άτομα και ομάδες επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικονική πραγματικότητα, προφανώς ενοχλημένοι από τη διαφάνεια και τη σοβαρότητα με την οποία επιλέξαμε να εργαστούμε.
Σεβόμαστε κάθε ειλικρινή προσπάθεια προσφοράς στα ζώα και επιδιώξαμε από την πρώτη μέρα τη συνεργασία με όλους τους συλλόγους και τις ομάδες – είτε διαθέτουν επίσημο καταστατικό είτε όχι. Η αγάπη για τα ζώα, εξάλλου, δεν χρειάζεται σφραγίδα.
Ωστόσο, κάποιοι που επί χρόνια καπηλεύονται το φιλοζωικό έργο, εξυπηρετώντας είτε μικροπολιτικά είτε οικονομικά συμφέροντα, φαίνεται πως δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι οι εποχές έχουν αλλάξει.
Παραλάβαμε ένα δημοτικό κυνοκομείο με χρέη – κάποια καταγεγραμμένα και άλλα συμφωνημένα προφορικά, σύμφωνα με την προσφιλή, άλλωστε, τακτική της προηγούμενης δημοτικής αρχής.
Παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες του Δήμου Ρόδου, μέσα στο 2024 δαπανήσαμε 421.475 ευρώ για τη διαχείριση και φροντίδα των αδέσποτων ζώων. Από αυτά, μόλις 79.483 ευρώ προήλθαν από το πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ, και 56.700 ευρώ από την κρατική επιχορήγηση του 2023. Το υπόλοιπο ποσό – 285.291 ευρώ – καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από ίδιους πόρους του Δήμου Ρόδου, αποδεικνύοντας έμπρακτα την προτεραιότητα που δίνουμε στην ευημερία των αδέσποτων.
Αν κάποιοι ενοχλούνται επειδή τα προνόμιά τους περιορίζονται και δεν μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν τον φιλοζωικό χώρο ως μέσο προσωπικής προβολής ή διαχείρισης πόρων κατά το δοκούν, είναι δικό τους πρόβλημα.
Δεν μπήκαν καν στον κόπο να ενημερωθούν ότι υλοποιήθηκε πρόγραμμα στειρώσεων το 2024. Αντιθέτως, παραπληροφορούν, ισχυριζόμενοι το αντίθετο.
Η κοινωνία της Ρόδου αξίζει ξεκάθαρες κουβέντες και πράξεις – όχι ανούσιες καταγγελίες εντυπωσιασμού και ψηφιακή ανθρωποφαγία.
Η δική μας πόρτα θα παραμείνει ανοιχτή για κάθε ειλικρινή συνεργασία.
Λέμε “ναι” στον πολιτισμό, αλλά “όχι” στη μικροπολιτική. Όχι, σε εκείνους που αντιλαμβάνονται τη φιλοζωία ως πεδίο πολιτικής επιβίωσης ή διαδικτυακής αυτοπροβολής.
